การทำความดีแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
“ไม่กลัวหมดตัว ไม่กลัวเจ็บ ไม่กลัวตาย” การทำความดีแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
เป็นที่น่าสังเกตว่า คนส่วนใหญ่ในโลก เมื่อเวลาทำความชั่วจะทำแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน แต่พอจะทำความดีจะทำแบบเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น
- นั่งเล่นไพ่ได้คราวละหลาย ๆ ชั่วโมง แต่พอให้นั่งสมาธิประเดี๋ยวเดียวบอกเมื่อย
- ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ เล่นการพนัน เที่ยวกลางคืน ใช้เงินถึงไหนถึงกัน บ้างก็กู้หนี้ยืมสิน แต่พอจะทำบุญบอกสิ้นเปลืองเสียดายทรัพย์
- เด็กเล่นเกมคอมพิวเตอร์ได้ดึกดื่น บางทีถึงสว่าง แต่พอให้อ่านหนังสือเรียนบอกง่วงนอน
- กลุ่มวัยรุ่นถูกมองหน้า หาว่าเขาหมิ่นศักดิ์ศรี ยกพวกตะลุมบอนบาดเจ็บล้มตาย แต่พอให้นั่งสมาธิ บอกกลัวขาเป็นเหน็บชา
เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงทำให้สังคมไหลไปสู่ทางเสื่อม เพราะคนส่วนใหญ่ให้กิเลสเป็นตัวนำในการตัดสินใจ ทิศทางสังคมเปลี่ยนได้ เมื่อมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือพระบรมโพธิสัตว์ที่ทุ่มเททำความดีแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เป็นแบบอย่างสร้างแรงบันดาลใจ ให้ผู้คนอีกจำนวนมากทำความดีอย่างจริงจังตามอย่าง
พระภิกษุรุ่นบุกเบิกของวัดพระธรรมกาย ส่วนใหญ่เป็นผู้ที่สร้างความดีอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ตั้งแต่ยังเป็นนิสิตนักศึกษา…
